Stop-Loss Yerleştirme Yöntemleri ve Yaygın Hatalar
Stop’u işlemin geçersiz sayıldığı piyasa yapısına göre yerleştirin ve planlanan zararı korumak için pozisyon büyüklüğünü hesaplayın.
Stop-loss, risk kararına bağlı bir emir talimatıdır. Amacı, başlangıçtaki işlem fikri artık geçerli olmadığında veya zarar önceden belirlenen sınıra ulaştığında çıkış yapmaktır. Her stop’u aynı yüzdeye veya para tutarına yerleştirmek, ürünlerin farklı hareket biçimlerini görmezden gelir. Kullanışlı bir stop; piyasa yapısını, volatiliteyi, gerçekleşme koşullarını ve trader’ın karşılayabileceği zararı dengelemelidir.
Yapı ve volatilite yöntemleri
Yapıya dayalı stop, yakın tepe/dip veya destek bölgesi gibi işlem kurulumunu geçersiz kılan seviyenin ötesine yerleştirilir. Volatilite temelli stop, değişen koşullara uyum için ortalama gerçek aralık gibi ölçüm kullanır. Zaman stop’u ise beklenen hareket belirlenen sürede oluşmazsa işlemi kapatır. Her yöntemde normal dalgalanma, spread ve slippage için pay gerekir. Stop mesafesi belirlendikten sonra parasal riski plan içinde tutmak için pozisyon büyüklüğü ayarlanır.
Riski değiştiren hatalar
Yaygın hatalar arasında önce büyüklüğü seçmek, likiditeyi düşünmeden stop’u belirgin seviyeye koymak, girişten sonra uzaklaştırmak ve stop’un kesin fiyattan çıkış garantilediğini varsaymak bulunur. Fiyat boşlukları ve hızlı piyasalar slippage yaratabilir. Korelasyonlu pozisyonlar aynı anda stop olabilir. Yerleştirme kurallarını farklı koşullarda test edin, alarmı koruyucu emrin yerine değil yanında kullanın ve planlanan ile gerçekleşen çıkışı kaydedin.